Uit de geschiedenis Laten we terug gaan naar 29 januari 1941. De Horna zit op twee-hoog hij Leeuw en Vink, net twee jaar geleden van de Krententuin gekomen.

Op die zwarte dag brak er brand uit. lk laat verder het woord aan onze ere-voorzitter de heer Cor Karels. In een van zijn vele artikelen over de geschiedenis van de Horna schrijft hij:

Ik herinner me nog hoe het bluswater in enorme ijspegels aan de zwartgeblakerde balken en kozijnen hing. Een troosteloos gezicht. Maar Horna en haar leden klaarden het karwei. Om te beginnen werden er weer twee tafels op de kop getikt en geplaatst in de showroom van de firma Leeuw en Vink. Gordijnen werden opgehangen en 's avonds dicht getrokken. Er werd wel een partijtje minder gespeeld, maar Horna draaide weer en kon verder puin gaan ruimen orn haar uitgebrande zaal weer in orde te krijgen.

Op 2 november 1941 was het zover en kon de zaal in gebruik worden genomen. De vereniging had weer de beschikking over vier biljarts, tweemaal 230 x 115 en tweemaal 220 x 110.

Horna was als een Phoenix uit zijn as herrezen. Bij die gelegenheid van de heropening van de biljartzaal werd door de leden de grote tekening aangeboden, die ook nu nog onze biljartzaal siert. Op die tekening staan de vijf oudste leden van onze Horna in 1941.

Het moet een geniaal talent zijn geweest die meneer G. Luckens, om deze vijf nestors van Horna zo precies uit te tekenen. Het geheel leeft en toont zelfs de karakters van de mensen die staan afgebeeld. Ik vraag me wel eens af hoeveel uren zijn besteed aan deze getrouwe weergave.

Mag ik de heren dan nu even voorstellen. Van links naar rechts, zoals gebruikelijk: De heer Nauta (een bezig baasje die je overal kon vinden), de heer Engel (een man van weinig woorden, maar die alles goed in de gaten hield), de heer Kuin (de man van de Horna kassa en beheerder van onze centen), de heer Bennist en tenslotte de heer Roos. De laatsten werden gebracht en weer gehaald. Roos werd zelfs erg bijziende en speelde daarom ook met met de rode bal.

Maar, ook al stelde het spelletje biljart niet meer zoveel voor, zij waren er iedere week om hun vrienden te ontmoeten en de avond gezellig door te brengen. Zo leefden zij van de ene naar de andere biljartavond toe.

Van 1977 tot 1980 hebben we het zonder het toezicht van onze nestors moeten doen. Er werd zelfs geopperd om "dat ding maar weg te doen", ik had maar één antwoord: DAT NOOIT!

Douwe ten Hove en Dirk Visser hebben voor een prachtige restauratie gezorgd en sinds 1980 hebben onze oudsten van '41 weer hun ereplaats gevonden."

Tot zover een van de talrijke verhalen uit de veelbewogen geschiedenis van onze club. Mocht u nieuwsgierig geworden zijn en de afbeelding in zijn juiste entourage eens willen bewonderen, dan bent u op een der clubavonden van harte welkom.